Czym jest obóz koncentracyjny?

Obozem koncentracyjnym nazywamy zwyczajowo miejsce, w którym niemieccy funkcjonariusze SS Schutzstaffel pod dowództwem Heinricha Himmlera przetrzymywali na wielką skalę więźniów politycznych, ludzi odmiennych etnicznie a także zbrodniarzy niewygodnych ówczas dla władzy Państwa. Obozy koncentracyjne pełniły rolę zarówno ogromnego kompleksu więziennego, mającego na celu czasowe izolowanie ludzi od reszty społeczeństwa, przyjmowały postać obozów przymusowej pracy oraz miejsc masowej eksterminacji ludności, tzw. obozy zagłady. Obozy zwykło się również nazywać kacetami. Słowo kacet pochodzi od skrótu niemieckiej nazwy Konzentrationslager - KZ.

Obozy zagłady przeznaczone były na miejsca śmierci milionów Żydów pochodzących z całej Europy. "Ostateczne rozwiązanie kwestii Żydowskiej" spełniały takie obozy jak Sobibór, Treblinka, Birkenau czy Bełżec - wszystkie na terenie obecnej Polski. Wyposażone były one w specjalne komory gazowe, w których za pomocą Cyklonu-B drogę do nieba odnalazło miliony istnień ludzkich. Najczęściej obozy zagłady posiadały również baraki tworzące bloki więźniów pracujących po to, aby zaspokajać potrzeby władz obozowych i pracować na rzecz III Rzeszy Niemieckiej.

Obozy pracy były koncentracją ludzi zdolnych do pracy, w których co prawda śmierć dziesiątek więźniów była na porządku dziennym, jednak celem istnienia Arbeitslager nie była masowa eksterminacja ludności, a jedynie pozyskiwanie darmowej siły roboczej, niewolników, którzy za bochenek chleba i kubek kawy dziennie pracowali ponad ludzkie siły w ciągłym upokorzeniu, głodzie, osłaniając się przed ciosami wyższych rangą więźniów (kapo) czy esesmanów. Największym obozem pracy prowadzonym przez nazistów był kompleks w Auschwitz. Podległy do niego był obóz zagłady w Brzezince, którą to wieś Niemcy hitlerowskie nazywali Birkenau.